Wanneer een tand in de esthetische zone tot aan gingiva-niveau afbreekt, of zelfs

daaronder, lijkt het voor de hand liggend om aan een extractie en implantaat te denken.

Wanneer dit tegelijkertijd bij twee naastliggende elementen gebeurt wordt het al lastiger.

Gezien implantaten in de esthetische zone en met name implantaten naast elkaar niet

altijd de esthetische uitkomst geeft waar we op hopen, is het zinvol om te heroverwegen

of extractie echt de enige oplossing is.

‍

Een collega van de auteur meldt via WhatsApp dat haar stiften en kronen, welke alio loco zijn vervaardigd, zijn losgekomen (afbeelding 1). De tijdelijke voorzieningen die daar ter vervanging voor haar zijn gemaakt voldoen niet aan haar esthetische verwachtingen, en komen daarnaast makkelijk los (afbeelding 2, 3). Op de foto zonder de tijdelijke voorzieningen, is te zien dat er bij de elementen 11 en 12 weinig tot geen supragingivaal tandweefsel meer staat. Complicerende factor is dat de patiënt veel gingiva laat zien in volle lach, waardoor er geen concessies kunnen worden gemaakt in de pink esthetics. Bij beide elementen is er niet voldoende ferrule aanwezig om duurzame indirecte restauraties te kunnen maken. Voor elk van beide elementen zou extractie en het plaatsen van een implantaat een goede oplossing zijn. Wanneer er echter twee implantaten naast elkaar geplaatst worden is het vrijwel onmogelijk te voorkomen dat er resorptie van het inter-implantaire weefsel ontstaat, met recessie van de papil tot gevolg.